بدرود
الان که دارم این مطلبو می نویسم چایی رو گذاشتم بغل دستم و بدجوری تو فکرم. راستش تو این مدت یک و نیم ساله که من این وبلاگ رو راه اندازی کردم خیلی مطالب توش نوشتم و خیلی آدما با عناوین آشنا و مستعار و . . . اومدند و رفتن و خیلی هم نظر دادن که واقعا از همه شون یه دنیا ممنونم.اولش که این وبلاگ رو راه اندازی کردم می خواستم با اسم مستعار و جعلی خاطرات خودمو توش بنویسم چون از نوشتن خاطراتم توی دفتر و . . . خوشم نمی یاد چون هر چی باشه یه روزی این دفتر توسط یکی (نوه و نتیجه و پسر خاله! و ...) باز می شه . البته یکی دو بار هم به اسم داستان خاطرات خودمو تو این وبلاگ گذاشتم اما بی فایده بود.
بگذریم...
امروز دوشنبه ۲۶بهمن 1388 و من مهرداد ملقب به مهندس عاشق می خوام با همه شما عزیزان که تو این مدت بهم دلگرمی می دادین تا وبلاگ هر روز از روز قبلش قشنگ تر بشه خدا حافظی کنم. امیدوارم همه شما عزیزان تو هر سن و روحیه و تیپی که هستین تو زندگیتون موفق باشین.امیدوارم تو این مدت یک و نیم ساله تونسته باشم قسمتی از خوشی های شما باشم.
البته این وبلاگ همچنان با آپدیت های کویر عزیزم که بهم خیلی کمک کرده تا حالا و خیلی بهش مدیونم جاری خواهد بود. فقط ازتون خواهش می کنم کویر جونمو هیچ وقت تنها نذارین و با نظرات خوب خودتون باعث گرمی و رونق این وبلاگ باشین.
در انتها با این جمله کوچک به آپدیتم پایان می دم:
دوستت دارم و می خواهم که دوستم بداری
همچنان که شاعری ، اندیشه های اندوهناکش را
یا علی موفق و سربلند باشید